Regulamin nadawania stopnia doktora

Załącznik do uchwały nr 6/5/2023 Rady Naukowej IH PAN
z dnia 5 października 2023 r.

Regulamin nadawania stopnia doktora
w Instytucie Historii im. Tadeusza Manteuffla
Polskiej Akademii Nauk

/TEKST JEDNOLITY/

I. POSTANOWIENIA OGÓLNE

§ 1

1. Niniejszy Regulamin nadawania stopnia doktora w Instytucie Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk, zwany dalej „Regulaminem”, określa w szczególności:

1) sposób wyznaczania i zmiany promotora, promotorów lub promotora pomocniczego w przypadku osób ubiegających się o nadanie stopnia doktora w trybie eksternistycznym;

2) zasady ustalania wysokości opłaty za postępowanie w sprawie nadania stopnia doktora w trybie eksternistycznym oraz zwalniania z tej opłaty;

3) tryb złożenia rozprawy doktorskiej;

4) tryb powoływania oraz zakres czynności komisji dokonującej czynności w postępowaniu w sprawie nadania stopnia doktora;

5) sposób wyznaczania recenzentów;

6) sposób weryfikacji efektów uczenia się dla kwalifikacji na poziomie 8 Polskiej Ramy Kwalifikacji w przypadku osób ubiegających się o nadanie stopnia doktora w trybie eksternistycznym;

7) sposób weryfikacji spełnienia wymagania, o którym mowa w art. 186 ust. 1 pkt 3 lit. a i b ustawę z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r., poz. 574), w przypadku publikacji wieloautorskich;

8) dodatkowe warunki dopuszczenia do obrony;

9) wzór dyplomu doktorskiego.

2. Postanowienia niniejszego Regulaminu stosuje się do nadawania stopnia doktora na podstawie rozprawy doktorskiej przygotowanej w trybie kształcenia doktorantów lub w trybie eksternistycznym.

§ 2

Postępowanie w sprawie nadania stopnia doktora w Instytucie Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk prowadzi się w szczególności na podstawie następujących przepisów:

ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r., poz. 574), zwanej dalej „Ustawą”;
ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U., poz. 1669);
rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie charakterystyk drugiego stopnia efektów uczenia się dla kwalifikacji na poziomach 6–8 Polskiej Ramy Kwalifikacji (Dz. U., poz. 2218);
Statutu Instytutu Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk;
niniejszego Regulaminu;
odpowiednio stosowanych przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000), zwanego dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”.

§ 3

1. Stopień doktora nadaje się osobie, która:

1) posiada tytuł zawodowy magistra, magistra inżyniera albo równorzędny lub posiada dyplom, o którym mowa w art. 326 ust. 2 pkt 2 lub art. 327 ust. 2 Ustawy, dający prawo do ubiegania się o nadanie stopnia doktora w państwie, w którego systemie szkolnictwa wyższego działa uczelnia, która go wydała;

2) uzyskała efekty uczenia się dla kwalifikacji na poziomie 8 Polskiej Ramy Kwalifikacji, przy czym efekty uczenia się w zakresie znajomości nowożytnego języka obcego są potwierdzone certyfikatem lub dyplomem ukończenia studiów, poświadczającymi znajomość tego języka na poziomie biegłości językowej co najmniej B2;

3) posiada w dorobku co najmniej:

a) artykuł naukowy opublikowany w czasopiśmie naukowym lub w recenzowanych materiałach z konferencji międzynarodowej, które w roku opublikowania artykułu w ostatecznej formie były ujęte w wykazie sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b Ustawy, lub

b) 1 monografię naukową wydaną przez wydawnictwo, które w roku opublikowania monografii w ostatecznej formie było ujęte w wykazie sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. a Ustawy, albo rozdział w takiej monografii;

4) zdała egzamin doktorski, o którym mowa w § 16;

5) przedstawiła i obroniła rozprawę doktorską.

2. W wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych najwyższą jakością osiągnięć naukowych, stopień doktora można nadać osobie niespełniającej wymagań określonych w ust. 1 pkt 1, będącej absolwentem studiów pierwszego stopnia lub studentem, który ukończył trzeci rok jednolitych studiów magisterskich (art. 186 ust. 2 Ustawy).

§ 4

Rozprawa doktorska prezentuje ogólną wiedzę teoretyczną kandydata w dyscyplinie albo dyscyplinach oraz umiejętność samodzielnego prowadzenia pracy naukowej.
Przedmiotem rozprawy doktorskiej jest oryginalne rozwiązanie problemu naukowego albo oryginalne rozwiązanie w zakresie zastosowania wyników własnych badań naukowych w sferze gospodarczej lub społecznej.
Rozprawę doktorską może stanowić praca pisemna, w tym monografia naukowa, zbiór opublikowanych i powiązanych tematycznie artykułów naukowych, a także samodzielna i wyodrębniona część pracy zbiorowej.

II. POSTĘPOWANIE W SPRAWIE NADANIA STOPNIA DOKTORA

Wszczęcie postępowania w sprawie nadania stopnia doktora

§ 5

1. Postępowanie w sprawie nadania stopnia doktora wszczyna się na wniosek, zwany dalej „Wnioskiem”, składany przez osobę ubiegającą się o nadanie stopnia doktora, zwaną dalej „Kandydatem”, do Rady Naukowej Instytutu Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk, zwanej dalej „Radą Naukową”.

2. Wniosek należy przygotować w języku polskim i powinien on zawierać następujące informacje:

1) imię, nazwisko, adres korespondencyjny oraz e-mailowy Kandydata,

2) tytuł rozprawy doktorskiej oraz imię, nazwisko, stopień lub tytuł naukowy oraz afiliację jej promotora lub promotorów,

3) oświadczenie, że załączona rozprawa doktorska, nie była podstawą do ubiegania się o nadanie stopnia doktora w innym postępowaniu,

4) wskazanie trybu, w jakim przygotowano rozprawę doktorską.

3. Do Wniosku dołącza się:

1) rozprawę doktorską, złożoną w sposób określony w § 7;

2) pozytywną opinię promotora lub promotorów dotyczącą rozprawy doktorskiej, a w przypadku Kandydata, który ukończył kształcenie w szkole doktorskiej, pozytywną opinię promotora lub promotorów dotyczącą rozprawy doktorskiej tożsamą z opinią promotora lub promotorów dotyczącą rozprawy doktorskiej złożonych w ramach ukończenia kształcenia w szkole doktorskiej;

3) życiorys naukowy, zawierający informacje o wykształceniu, zatrudnieniu i dorobku naukowym Kandydata;

4) kopię co najmniej jednej publikacji, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 3;

5) kopię certyfikatu lub dyplomu ukończenia studiów poświadczających znajomość nowożytnego języka obcego na poziomie biegłości językowej co najmniej B2;

6) odpis dyplomu potwierdzającego posiadanie przez kandydata tytułu zawodowego magistra, magistra inżyniera albo równorzędnego lub dyplomu, o którym mowa w art. 326 ust. 2 pkt 2 lub art. 327 ust. 2 Ustawy, dającego prawo do ubiegania się o nadanie stopnia doktora w państwie, w którego systemie szkolnictwa wyższego działa uczelnia, która go wydała;

7) zaświadczenie organu kierującego szkołą doktorską lub zaświadczenie, o którym mowa w § 40, o uzyskaniu przez Kandydata efektów uczenia się dla kwalifikacji na poziomie 8 Polskiej Ramy Kwalifikacji.

4. W przypadku gdy publikacja, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 3, stanowi publikację wieloautorską, do Wniosku dołącza się oświadczenie Kandydata oraz oświadczenia współautorów, wskazujące na ich merytoryczny wkład w powstanie publikacji. Określenie wkładu danego autora, w tym Kandydata, powinno być na tyle precyzyjne, aby umożliwić dokładną ocenę jego udziału i roli w powstaniu każdej publikacji. Oświadczenie współautora nie jest wymagane w przypadku jego śmierci lub innych uzasadnionych okoliczności uniemożliwiających uzyskanie oświadczenia.

5. Instytut Historii PAN nie przeprowadza egzaminu potwierdzającego znajomość nowożytnego języka obcego na poziomie biegłości językowej B2, z zastrzeżeniem § 45 ust. 6.

§ 6

Przewodniczący Rady Naukowej weryfikuje czy Wniosek jest kompletny oraz czy Kandydat spełnia warunki określone w art. 186 ust. 1 pkt 1–3 albo art. 186 ust. 2 Ustawy. W przypadku Kandydata, który ukończył kształcenie w szkole doktorskiej, Przewodniczący Rady Naukowej w szczególności weryfikuje czy złożona rozprawa doktorska, wraz z opinią promotora lub promotorów, jest tożsama z rozprawą doktorską złożoną, wraz z opinią promotora lub promotorów, w ramach ukończenia kształcenia w szkole doktorskiej.
Jeżeli Wniosek nie spełnia wymogów Ustawy i niniejszego Regulaminu, Przewodniczący Rady Naukowej wzywa Kandydata do usunięcia braków, wyznaczając stosowny termin, nie krótszy niż 7 dni.
W razie nieuzupełnienia Wniosku w wyznaczonym terminie, Wniosek pozostawia się bez rozpoznania.
Rada Naukowa w drodze uchwały wraz z uzasadnieniem, będącej postanowieniem administracyjnym, odmawia wszczęcia postępowania w sprawie nadania stopnia doktora, jeżeli Kandydat nie spełnia wymagań określonych w art. 186 ust. 1 pkt 1–3 albo ust. 2 Ustawy albo wymagania, o którym mowa w art. 189 ust. 1 zdanie drugie Ustawy. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania przysługuje zażalenie do Rady Doskonałości Naukowej, dalej jako „RDN”.

Tryb złożenia rozprawy doktorskiej

§ 7

1. Kandydat wraz z Wnioskiem składa rozprawę doktorską w formie papierowej w czterech egzemplarzach wraz z kopią w formie elektronicznej.

1a. Kandydat, który ukończył kształcenie w szkole doktorskiej, składa rozprawę doktorską tożsamą z rozprawą doktorską złożoną w ramach ukończenia kształcenia w szkole doktorskiej.

2. Do rozprawy doktorskiej dołącza się streszczenie o objętości ok. 20 000 znaków w języku polskim i angielskim.

3. Do rozprawy doktorskiej przygotowanej w języku obcym dołącza się również streszczenie w języku polskim.

4. Jeżeli rozprawę doktorską stanowi część pracy zbiorowej, Kandydat przedkłada oświadczenie wszystkich jej współautorów określające indywidualny (procentowy) wkład każdego z nich w jej powstanie. Oświadczenie współautora nie jest wymagane w przypadku jego śmierci lub innych uzasadnionych okoliczności uniemożliwiających uzyskanie oświadczenia.

5. Jeżeli rozprawę doktorską stanowi zbiór opublikowanych i powiązanych tematycznie artykułów, wymagane jest opatrzenie jej tekstem wstępnym, uzasadniającym zaproponowane w rozprawie doktorskiej rozwiązanie problemu badawczego.

§ 8

Rozprawa doktorska podlega sprawdzeniu z wykorzystaniem Jednolitego Systemu Antyplagiatowego.
Raport potwierdzający sprawdzenie rozprawy doktorskiej z wykorzystaniem Jednolitego Systemu Antyplagiatowego dołącza się do akt postępowania Kandydata do stopnia doktora.
Kandydat może zostać wezwany do złożenia pisemnych wyjaśnień do treści raportu, o którym mowa w ust. 2.
Treść raportu, o którym mowa w ust. 2, wskazująca na możliwość popełnienia przez Kandydata plagiatu, wraz z ewentualnymi wyjaśnieniami Kandydata, o których mowa w ust. 3, jest przekazywana recenzentom celem ustosunkowania się w ramach sporządzanych recenzji.

Tryb powoływania oraz zakres czynności Komisji doktorskiej

§ 9

1. Czynności w danym postępowaniu o nadanie stopnia doktora przeprowadza pięcioosobowa Komisja doktorska, powoływana spośród członków Rady Naukowej posiadających tytuł naukowy profesora, stopień naukowy doktora habilitowanego oraz osoby, które nabyły uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego. Rada Naukowa wybiera Przewodniczącego Komisji doktorskiej.

2. Przy wyborze członków Komisji doktorskiej Rada Naukowa uwzględnia specjalizację naukową, której dotyczy rozprawa doktorska. Kandydatów na członków Komisji doktorskiej może zgłaszać każdy członek Rady Naukowej uprawniony do głosowania.

3. Członkiem Komisji doktorskiej nie może być osoba, co do której bezstronności istnieją uzasadnione wątpliwości, w szczególności:

1) Kandydat bądź jego promotor jest lub pozostawał z nią w związku małżeńskim, lub jest krewnym albo powinowatym do drugiego stopnia, lub pozostaje albo pozostawał z członkiem Komisji doktorskiej we wspólnym pożyciu,

2) Kandydat bądź jego promotor jest lub był osobą związaną z członkiem Komisji doktorskiej z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli,

3) jest bezpośrednim przełożonym lub podwładnym Kandydata,

4) zachodzą inne okoliczności mogące wywoływać uzasadnione obawy co do zachowania rzetelności, bezstronności lub obiektywności przy przeprowadzeniu czynności Komisji doktorskiej.

4. W miarę możliwości, przed głosowaniem nad powołaniem Komisji doktorskiej, kandydat na tego członka, będący nauczycielem akademickim, składa oświadczenie, iż w stosunku do jego osoby nie orzeczono kary dyscyplinarnej pozbawienia prawa do wykonywania zadań członka komisji w postępowaniach w sprawie nadania stopnia doktora.

5. Rada Naukowa głosuje nad powołaniem pełnego składu Komisji doktorskiej.

§ 10

Oświadczenie o zrzeczeniu się funkcji członka Komisji doktorskiej powinno zostać złożone w formie pisemnej lub w formie dokumentowej wraz z uzasadnieniem do Przewodniczącego Rady Naukowej.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Rada Naukowa podejmuje uchwałę w przedmiocie zmiany uchwały o powołaniu Komisji doktorskiej.

§ 11

Komisja doktorska:

może wezwać Kandydata celem złożenia wyjaśnień w przypadku wątpliwości co do oświadczeń Kandydata i współautorów w przypadku rozprawy doktorskiej, o której mowa w § 7 ust. 4;
może zaproponować Radzie Naukowej kandydatów na recenzentów rozprawy doktorskiej;
przeprowadza egzamin doktorski;
wnioskuje do Rady Naukowej o podjęcie uchwały o dopuszczeniu albo o odmowie dopuszczenia Kandydata do obrony rozprawy doktorskiej, przedstawiając w tym zakresie rekomendacje Radzie Naukowej;
przeprowadza obronę rozprawy doktorskiej;
podejmuje uchwałę w sprawie przyjęcia obrony rozprawy doktorskiej oraz przedstawia rekomendacje dla Rady Naukowej o nadanie albo odmowę nadania stopnia doktora;
występuje w drodze uchwały do Rady Naukowej z wnioskiem o wyróżnienie rozprawy doktorskiej.

§ 12

Uchwały Komisji doktorskiej w toku postępowania o nadanie stopnia doktora zapadają w głosowaniu tajnym, bezwzględną większością głosów, przy obecności co najmniej połowy członków Komisji doktorskiej. Uchwały Komisji doktorskiej wpisuje się do protokołu.
Posiedzenia Komisji doktorskiej zwołuje i prowadzi jej Przewodniczący.
Posiedzenia Komisji doktorskiej są protokołowane. Protokół podpisuje Przewodniczący Komisji doktorskiej.
Posiedzenie Komisji doktorskiej może się odbyć przy użyciu środków komunikacji elektronicznej.

Recenzje rozprawy doktorskiej

§ 13

1. Rada Naukowa, z własnej inicjatywy lub na wniosek Komisji doktorskiej, wyznacza trzech recenzentów spośród osób niebędących pracownikami Instytutu Historii PAN oraz uczelni, instytutu PAN, instytutu badawczego, instytutu międzynarodowego, Centrum Łukasiewicz albo instytutu Sieci Łukasiewicz, których pracownikiem jest Kandydat.

2. Przy wyznaczaniu recenzentów Rada Naukowa uwzględnia specjalizację naukową, której dotyczy rozprawa doktorska.

3. Recenzentem nie może być osoba, w stosunku do której istnieją uzasadnione wątpliwości co do zachowania rzetelności, bezstronności lub obiektywności przy sporządzaniu recenzji. W szczególności recenzentem nie może być osoba, która:

1) kierowała pracą dyplomową Kandydata,

2) jest przełożonym Kandydata lub znajduje się względem niego bądź jego promotora w innej relacji zatrudnienia,

3) pozostaje lub pozostawała w związku małżeńskim lub we wspólnym pożyciu z Kandydatem lub promotorem pracy,

4) jest krewnym albo powinowatym do drugiego stopnia Kandydata lub promotora pracy,

5) jest lub była osobą związaną z Kandydatem lub promotorem z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli.

4. Rada Naukowa głosuje odrębnie nad wyznaczaniem każdego recenzenta.

5. Z głosowań, o których mowa w ust. 5 powyżej, sporządza się jedną uchwałę Rady Naukowej o wyznaczeniu recenzentów, w której uwzględnione zostają wszystkie nazwiska recenzentów wraz z wynikami głosowań na nich.

6. Instytut Historii PAN zawiera z recenzentami pisemne umowy o sporządzenie recenzji, zawierające w szczególności oświadczenie, iż:

1) w stosunku do recenzenta nie zachodzą jakiekolwiek okoliczności mogące wywołać wątpliwości co do ich bezstronności,

2) nie orzeczono w stosunku do nich kary dyscyplinarnej pozbawienia prawa do wykonywania zadań recenzenta.

§ 14

Oświadczenie o zrzeczeniu się funkcji recenzenta powinno zostać złożone w formie pisemnej lub w formie dokumentowej wraz z uzasadnieniem do Przewodniczącego Rady Naukowej.
W przypadku gdy oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, złożył recenzent będący nauczycielem akademickim lub pracownikiem naukowym, Rada Naukowa poddaje pod głosowanie uchwałę w przedmiocie przyjęcia oświadczenia, o którym mowa w zd. niniejszym. Jeżeli uchwała, o której mowa w zd. poprzednim, jest pozytywna, Rada Naukowa podejmuje uchwałę w przedmiocie zmiany uchwały o wyznaczeniu recenzentów.
W przypadku gdy oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, złożył recenzent niebędący nauczycielem akademickim lub pracownikiem naukowym, Rada Naukowa podejmuje uchwałę w przedmiocie zmiany uchwały o wyznaczeniu recenzentów.

§ 15

Recenzenci sporządzają recenzje rozprawy doktorskiej w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia im rozprawy doktorskiej.
Recenzje składa się do Sekretariatu Instytutu Historii PAN.
Po wpłynięciu recenzji, Dyrektor Instytutu Historii PAN w porozumieniu z Przewodniczącym Komisji doktorskiej sprawdzają, czy recenzje spełniają wymogi Ustawy i umowy, o której mowa w § 13 ust. 6.
Sukcesywnie, po przyjęciu recenzji spełniających wymogi formalne, Sekretariat Rady Naukowej przekazuje je niezwłocznie członkom Komisji doktorskiej oraz Kandydatowi.

Egzamin doktorski
jako dodatkowy warunek dopuszczenia do obrony rozprawy doktorskiej

§ 16

Rada Naukowa ustala jako dodatkowy warunek dopuszczenia Kandydata do obrony rozprawy doktorskiej uzyskanie pozytywnego wyniku z egzaminu doktorskiego z historii.
Egzamin doktorski przeprowadza Komisja doktorska na swoim posiedzeniu.
W posiedzeniu Komisji doktorskiej przeprowadzającej egzamin doktorski mogą uczestniczyć również promotor lub promotorzy lub promotor pomocniczy oraz recenzenci, jednakże bez prawa głosu.
Komisja doktorska określa i przedstawia Kandydatowi zakres i formę egzaminu doktorskiego oraz datę, godzinę i tryb posiedzenia, na którym zostanie przeprowadzony egzamin doktorski na co najmniej 14 dni przed wyznaczonym terminem.
Wynik egzaminu ocenia się w skali ocen: bardzo dobry, dobry, dostateczny, niedostateczny. Ocena niedostateczna oznacza negatywny wynik egzaminu.
Na wniosek Kandydata złożony Przewodniczącemu Komisji doktorskiej w terminie 14 dni od dnia wystawienia oceny negatywnej przeprowadza się powtórny egzamin w terminie uzgodnionym z Kandydatem, nie wcześniej jednak niż po upływie jednego miesiąca od dnia przystąpienia do tego egzaminu po raz pierwszy i nie więcej niż raz.
Negatywny wynik egzaminu stanowi podstawę dla Rady Naukowej do odmowy dopuszczenia do publicznej obrony rozprawy doktorskiej.
Protokół z egzaminu doktorskiego zawiera w szczególności treść zadanych pytań oraz ocenę odpowiedzi.

Dopuszczenie do obrony rozprawy doktorskiej

§ 17

Przewodniczący Komisji doktorskiej lub wyznaczony przez niego członek Komisji doktorskiej, przedstawia Radzie Naukowej rekomendację w sprawie dopuszczenia Kandydata do obrony rozprawy doktorskiej.
Do obrony rozprawy doktorskiej może być dopuszczona osoba, która uzyskała pozytywne recenzje od co najmniej 2 recenzentów oraz spełniła wymaganie, o którym mowa w § 16 powyżej.
Rada Naukowa wydaje uchwałę, będącą postanowieniem administracyjnym, o dopuszczeniu lub odmowie dopuszczenia do obrony rozprawy doktorskiej.
W przypadku otrzymania dwóch negatywnych recenzji, Przewodniczący Komisji doktorskiej niezwłocznie powiadamia o tym fakcie Przewodniczącego Rady Naukowej. Rada Naukowa wydaje postanowienie o odmowie dopuszczenia Kandydata do obrony rozprawy doktorskiej.
W przypadku, gdy uchwała o dopuszczeniu Kandydata do obrony rozprawy doktorskiej nie uzyska bezwzględnej większości głosów, uznaje się, że Rada Naukowa podjęła uchwałę o odmowie dopuszczenia do obrony rozprawy doktorskiej.
Uchwała o odmowie dopuszczenia do obrony rozprawy doktorskiej zawiera uzasadnienie.
W przypadku wydania uchwały o odmowie dopuszczenia Kandydata do obrony rozprawy doktorskiej, Kandydatowi przysługuje zażalenie do RDN.

Obrona rozprawy doktorskiej

§ 18

Obrona rozprawy doktorskiej ma charakter publiczny, z wyłączeniem rozprawy doktorskiej, o której mowa w art. 188 ust. 2 Ustawy.
Obronę rozprawy doktorskiej przeprowadza Komisja doktorska na swoim posiedzeniu.
Z zastrzeżeniem przypadku zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności, w posiedzeniu Komisji doktorskiej przeprowadzającej obronę rozprawy doktorskiej uczestniczą recenzenci, z prawem głosu, oraz promotor lub promotorzy, bez prawa głosu, a także może uczestniczyć promotor pomocniczy, bez prawa głosu.

§ 19

1. Po dopuszczeniu Kandydata do obrony rozprawy doktorskiej Komisja doktorska wyznacza termin (datę i godzinę), miejsce i sposób przeprowadzenia obrony rozprawy doktorskiej.

2. Obrona rozprawy doktorskiej nie może odbyć się:

1) wcześniej niż 30 dni od dnia udostępnienia w BIP rozprawy doktorskiej wraz z jej streszczeniem oraz recenzji,

2) wcześniej niż 10 dni od dnia udostępnienia w BIP informacji o terminie, miejscu i sposobie przeprowadzenia obrony rozprawy doktorskiej.

3. Przewodniczący Komisji doktorskiej niezwłocznie informuje Przewodniczącego Rady oraz Kandydata o terminie, miejscu i sposobie przeprowadzenia obrony rozprawy doktorskiej.

4. Sekretariat Rady Naukowej niezwłocznie ogłasza na stronie internetowej Instytutu Historii PAN i w sposób zwyczajowo przyjęty:

1) termin, miejsce i sposób przeprowadzenia obrony rozprawy doktorskiej,

2) tytuł rozprawy doktorskiej oraz imię i nazwisko jej autora,

3) promotora, promotorów lub promotora pomocniczego oraz recenzentów rozprawy doktorskiej.

§ 20

1. Przebieg obrony rozprawy doktorskiej jest następujący:

1) przedstawienie sylwetki Kandydata przez promotora, wyznaczonego promotora lub wyznaczonego członka Komisji doktorskiej,

2) przedstawienie przez Kandydata głównych założeń i wyników rozprawy doktorskiej,

3) przedstawienie recenzji przez recenzentów, a w przypadku nieobecności recenzenta, odczytanie całości jego recenzji przez Przewodniczącego Komisji doktorskiej lub osobę przez niego wyznaczoną, oraz ustosunkowanie się Kandydata do recenzji,

4) publiczna dyskusja nad rozprawą doktorską, w ramach której Kandydat udziela odpowiedzi na pytania zadane podczas tej dyskusji, dopuszczone przez Przewodniczącego Komisji doktorskiej.

2. Po zamknięciu dyskusji nad rozprawą doktorską, Przewodniczący Komisji doktorskiej zarządza rozpoczęcie części niejawnej posiedzenia Komisji doktorskiej.

3. Podczas części niejawnej posiedzenia Komisja doktorska odbywa naradę i podejmuje uchwałę w sprawie przyjęcia obrony rozprawy doktorskiej oraz rekomendacji dla Rady Naukowej o nadanie albo odmowę nadania stopnia doktora wraz z uzasadnieniem. Uzasadnienie uzgadniają członkowie Komisji doktorskiej.

4. W przypadku, gdy uchwała, o której mowa w ust. 3, nie uzyska bezwzględnej większości głosów, uznaje się, że Komisja doktorska podjęła uchwałę o nieprzyjęciu obrony rozprawy doktorskiej oraz rekomendacji dla Rady Naukowej o odmowę nadania stopnia doktora.

5. Uchwałę, o której mowa w ust. 3, ogłasza się po jej podjęciu uczestnikom części jawnej posiedzenia.

6. W przypadku, gdy rozprawa doktorska stanowi szczególne osiągnięcie naukowe, Komisja doktorska może wystąpić do Rady Naukowej z uzasadnionym wnioskiem o wyróżnienie rozprawy doktorskiej.

Nadanie stopnia doktora

§ 21

Przewodniczący Komisji doktorskiej niezwłocznie przekazuje Przewodniczącemu Rady Naukowej protokół z posiedzenia Komisji doktorskiej, podczas którego miała miejsce obrona rozprawy doktorskiej.
Rada Naukowa podejmuje decyzję w formie uchwały o nadaniu Kandydatowi stopnia doktora. Pod głosowanie poddawana jest uchwała o nadaniu stopnia doktora. W przypadku, gdy nie uzyska ona bezwzględnej większości głosów, uznaje się, że Rada Naukowa podjęła uchwałę o odmowie nadania stopnia doktora. Uchwała, o której mowa w zd. poprzednim, zawiera uzasadnienie.
Na wniosek Komisji doktorskiej, Rada Naukowa może podjąć uchwałę o wyróżnieniu rozprawy doktorskiej
Rada Naukowa Instytutu Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk nadaje stopień doktora nauk humanistycznych w dyscyplinie historia.

Wspólne nadawanie stopnia doktora

§ 22

Rada Naukowa może nadać stopień doktora wspólnie z innymi podmiotami posiadającymi uprawnienia do nadawania stopnia doktora w zakresie dyscypliny, w której nadawany jest stopień, na podstawie pisemnej umowy zawartej z tym podmiotem.

Zasady ustalania wysokości opłaty za postępowanie w sprawie nadania stopnia doktora Kandydatowi, który ukończył kształcenie w szkole doktorskiej innej niż Szkoła Doktorska Anthropos Instytutów Polskiej Akademii Nauk, oraz zwalniania z tej opłaty

§ 22a

Opłatę za przeprowadzenie postępowania o nadanie stopnia doktora Kandydatowi, który ukończył kształcenie w szkole doktorskiej innej niż Szkoła Doktorska Anthropos Instytutów Polskiej Akademii Nauk, stanowią:
1. wynagrodzenie promotorów i promotora pomocniczego w wysokości określonej w art. 184 ust. 2 Ustawy oraz należne składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne zgodnie z obowiązującymi przepisami,
2. wynagrodzenie 3 recenzentów w wysokości określonej w art. 184 ust. 3 pkt 1 Ustawy,
3. koszty przejazdów i ewentualnych noclegów w związku z koniecznością uczestniczenia w czynnościach postępowania, jeśli odbywają się poza miejscem ich zamieszkania;
4. koszt wydania odpisu dyplomu doktorskiego w języku polskim i obcym;
5. uzasadnione koszty obsługi administracyjnej, opłat pocztowych i koszty materiałów w wysokości 10% kosztów, o których mowa w pkt 1-3 powyżej (opłata administracyjna).
W szczególnie uzasadnionych przypadkach, na pisemny wniosek Kandydata, Dyrektor Instytutu Historii PAN może zwolnić Kandydata z opłaty, o której mowa w niniejszym paragrafie, w całości lub w części. Dyrektor Instytutu Historii PAN może wezwać Kandydata do uzupełnienia wniosku, o którym mowa w zd. poprzednim, poprzez wskazanie dodatkowych informacji lub złożenie nowych dokumentów.
Opłaty nie pobiera się od Kandydata będącego pracownikiem IH PAN.

Przepisy ogólne

§ 23

W przypadku wycofania Wniosku przez Kandydata, Rada Naukowa poddaje pod głosowanie uchwałę w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadania Kandydatowi stopnia doktora.
Uchwała, o której mowa w ust. 1 powyżej, która otrzymała wymaganą większość głosów, jest decyzją administracyjną.
W przypadku gdy uchwała, o której mowa w ust. 1 powyżej, nie otrzymała wymaganej większości głosów, powiadamia się Kandydata o negatywnym rozpoznaniu jego wniosku i kontynuuje się postępowanie w sprawie nadania Kandydatowi stopnia doktora. Uchwała, o której mowa w zd. poprzednim, nie podlega zaskarżeniu.

§ 23a

1. Na posiedzeniu Rady Naukowej, podczas której następuje powołanie Komisji doktorskiej:

1. w postępowaniu o nadanie stopnia doktora Kandydatowi, który ukończył kształcenie w szkole doktorskiej innej niż Szkoła Doktorska Anthropos Instytutów Polskiej Akademii Nauk,
2. w postępowaniu o nadanie stopnia doktora Kandydatowi w trybie eksternistycznym,

a Kandydat nie jest pracownikiem naukowym Instytutu Historii PAN i nie został w całości zwolniony od opłaty, o której mowa, odpowiednio w § 22a i w § 44, Rada Naukowa podejmuje uchwałę będącą postanowieniem administracyjnym, w przedmiocie zażądania złożenia zaliczki na pokrycie opłaty (kosztów) postępowania za przeprowadzenie postępowania od Kandydata albo podmiotu lub podmiotów, o których mowa w art. 182 ust. 7 Ustawy.

2. Po podjęciu uchwały w sprawie nadania stopnia doktora albo odmowy jego nadania albo uchwały w sprawie umorzenia postępowania o nadanie stopnia doktora, podjętych w stosunku do Kandydata, o którym mowa w ust. 1, Rada Naukowa podejmuje uchwałę będącą postanowieniem administracyjnym, w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty (kosztów) postępowania za przeprowadzenie postępowania o nadanie Kandydatowi stopnia doktora, osoby zobowiązane do jej poniesienia, o których mowa w ust. 1, oraz termin i sposób ich uiszczenia.

§ 24

Poza przypadkami odrębnie określonymi, uchwały Rady Naukowej w toku postępowania o nadanie stopnia doktora zapadają w głosowaniu tajnym, bezwzględną większością głosów, przy obecności co najmniej połowy liczby osób uprawnionych do głosowania, o których mowa w ust. 2.
Uprawnionymi do głosowania w sprawach zastrzeżonych do kompetencji Rady Naukowej, o których mowa w niniejszym Regulaminie, są członkowie Rady Naukowej posiadający tytuł naukowy profesora, stopień naukowy doktora habilitowanego oraz osoby, które nabyły uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego, z zastrzeżeniem ust. 3.
Członkowie Rady Naukowej, o których mowa w ust. 2, pełniący funkcję promotora, promotorów lub promotora pomocniczego Kandydata, podlegają wyłączeniu w głosowaniach, o których mowa w ust. 2.
Na posiedzenie Rady Naukowej, na którym rozstrzyga się sprawę Kandydata, Przewodniczący Rady Naukowej może zaprosić również promotora, promotorów lub promotora pomocniczego czy też recenzentów, niebędących członkami Rady Naukowej, jednakże bez prawa głosu.

§ 25

1. Uchwały Rady Naukowej stanowiące decyzje lub postanowienia administracyjne podpisuje Przewodniczący Rady Naukowej.

2. Z zastrzeżeniem, o którym mowa w ust. 2a, uchwały Rady Naukowej, stanowiące decyzje lub postanowienia administracyjne, sporządza się w dwóch egzemplarzach. Jeden egzemplarz uchwały, o której mowa w zd. poprzednim, doręcza się Kandydatowi.

2a. Uchwały, o których mowa w § 23a, w przypadku, gdy obowiązanym do poniesienia kosztów postępowania o nadanie stopnia doktora jest podmiot lub podmioty, o których mowa w art. 182 ust. 7 Ustawy, doręcza się również wskazanemu podmiotowi lub podmiotom.

3. W kwestiach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy Regulaminu Rady Naukowej Instytutu Historii PAN.

§ 26

Opinia, o której mowa w art. 193 ust. 3 Ustawy, przybiera formę uchwały Rady Naukowej, której uzasadnienie sporządza Przewodniczący Rady Naukowej.

§ 27

W przypadku niedopuszczenia do obrony rozprawy doktorskiej albo wydania decyzji o odmowie nadania stopnia doktora, ta sama rozprawa nie może być podstawą do ponownego ubiegania się o nadanie stopnia doktora (art. 193 ust. 5 Ustawy).

§ 28

1. Sekretarze organizacyjni Rady Naukowej Instytutu Historii PAN umieszczają na stronach Biuletynu Informacji Publicznej Instytutu Historii PAN, nie później niż w terminie:

1) 30 dni przed wyznaczonym dniem obrony rozprawy doktorskiej – rozprawę doktorską wraz z jej streszczeniem oraz recenzje;

2) 10 dni przed wyznaczonym terminem obrony rozprawy doktorskiej – informację o terminie, miejscu i sposobie jej przeprowadzenia.

2. Dyrektor Instytutu Historii PAN, za pośrednictwem Sekretariatu Instytutu Historii PAN, umieszcza w Systemie POL-on:

1) dane Kandydata określone w art. 348 ust. 1 pkt 1 lit a i b Ustawy,

2) treść rozprawy doktorskiej będącej pracą pisemną wraz z jej streszczeniem albo opis rozprawy doktorskiej niebędącej pracą pisemną i datę ich złożenia,

3) dane recenzentów określone w art. 348 ust. 1 pkt 1 lit. d Ustawy,

4) recenzje rozprawy doktorskiej i daty ich opracowania,

5) informacje o nadaniu lub pozbawieniu stopnia doktora.

Dyplom

§ 29

Sekretariat Instytutu Historii PAN sporządza dyplom doktorski oraz jego odpis zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 181 Ustawy oraz postanowieniem ust. 2 poniżej.
Wzór dyplomu doktorskiego w języku polskim stanowi Załącznik do niniejszego Regulaminu.
Na wniosek osoby, której nadano stopień doktora, wydaje się odpis dyplomu w języku angielskim, francuskim, hiszpańskim, niemieckim, rosyjskim lub łacinie.

III. CZYNNOŚCI DOTYCZĄCE OSÓB UBIEGAJĄCYCH SIĘ
O NADANIE STOPNIA DOKTORA W TRYBIE EKSTERNISTYCZNYM

Sposób wyznaczania i zmiany promotora, promotorów
lub promotora pomocniczego

§ 30

Przed wszczęciem postępowania w sprawie nadania stopnia doktora, osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora w trybie eksternistycznym, zwana dalej, do chwili złożenia Wniosku, jako „Kandydat w trybie eksternistycznym”, składa do Przewodniczącego Rady Naukowej wniosek o wyznaczenie promotora lub promotorów albo promotora i promotora pomocniczego. Do wniosku dołącza się:

dane osobowe i kontaktowe Kandydata w trybie eksternistycznym;
życiorys naukowy, zawierający informacje o wykształceniu, zatrudnieniu i dorobku naukowym Kandydata w trybie eksternistycznym;
propozycję tytułu i konspekt rozprawy doktorskiej wraz z uzasadnieniem podjęcia tematu badawczego;
oświadczenie osoby proponowanej na promotora o gotowości podjęcia opieki nad kandydatem oraz jego opinię dotyczącą tematu badawczego;
kopię dyplomu potwierdzającego posiadanie przez kandydata tytułu zawodowego magistra, magistra inżyniera albo równorzędnego lub dyplomu, o którym mowa w art. 326 ust. 2 pkt 2 lub art. 327 ust. 2 Ustawy, dającego prawo do ubiegania się o nadanie stopnia doktora w państwie, w którego systemie szkolnictwa wyższego działa uczelnia, która go wydała.

§ 31

Opieka naukowa nad przygotowaniem rozprawy doktorskiej jest sprawowana przez:

jednego promotora samodzielnie lub kilku promotorów kooperatywnie, albo
jednego promotora i jednego promotora pomocniczego.

§ 32

1. Przewodniczący Rady Naukowej niezwłocznie przedkłada wniosek, o którym mowa w § 30, Radzie Naukowej.

2. Rada Naukowa na najbliższym posiedzeniu wyznacza Kandydatowi w trybie eksternistycznym promotora lub promotorów albo promotora i promotora pomocniczego.

3. Promotorem nie może zostać:

1) osoba, która w okresie ostatnich pięciu lat:

2) była promotorem czterech doktorantów, którzy zostali skreśleni z listy doktorantów z powodu negatywnego wyniku oceny śródokresowej,

3) sprawowała opiekę nad przygotowaniem rozprawy przez co najmniej dwie osoby ubiegające się o stopień doktora, które nie uzyskały pozytywnych recenzji rozprawy doktorskiej;

4) osoba, będąca nauczycielem akademickim, w stosunku do której orzeczono karę dyscyplinarną pozbawienia prawa do wykonywania zadań promotora;

5) osoba, która pozostaje wyznaczonym promotorem dla więcej niż pięciu doktorantów lub osób ubiegających się o nadanie stopnia doktora w trybie eksternistycznym; w wyjątkowych przypadkach, Dyrektor Instytutu Historii PAN, po uzgodnieniu z Radą Naukową, zwiększa ten limit.

4. Jeżeli osoba proponowana na promotora lub promotora pomocniczego, wskazana we wniosku, o którym mowa o którym mowa w § 30, nie uzyska poparcia Rady Naukowej, wzywa się Kandydata w trybie eksternistycznym o wskazanie innej osoby w terminie nie krótszym niż 14 dni. Postanowienie § 30 pkt 3 stosuje się. W przypadku braku wskazania, o którym mowa w zdaniach poprzednich, wniosek pozostawia się bez rozpoznania, o czym informuje się Kandydata.

§ 33

Przewodniczący Rady Naukowej może zaprosić kandydatów na promotora lub promotora pomocniczego na posiedzenie, na którym będzie podejmowana uchwała, o której mowa w § 32 ust. 2.
Rada Naukowa, wyznaczając promotora, promotorów lub promotora i promotora pomocniczego, głosuje tajnie, zwykłą większością głosów, przy obecności co najmniej połowy liczby osób uprawnionych do głosowania, o których mowa w ust. 4, odrębnie nad wyznaczaniem każdego promotora czy promotora pomocniczego.
Z głosowań, o których mowa w ust. 2 powyżej, sporządza się jedną uchwałę Rady Naukowej o wyznaczeniu promotora, promotorów lub promotora i promotora pomocniczego, w której uwzględnione zostają wszystkie nazwiska wraz z wynikami głosowań.
Uprawnionymi do głosowania są członkowie Rady Naukowej posiadający tytuł naukowy profesora, stopień naukowy doktora habilitowanego oraz osoby, które nabyły uprawnienia równoważne z uprawnieniami doktora habilitowanego.
Instytut Historii PAN zawiera z promotorami i promotorami pomocniczymi, niebędącymi pracownikami Instytutu Historii PAN, umowy zlecenia o pełnienie odpowiednio funkcji promotora lub promotora pomocniczego.
Promotorzy składają oświadczenie o spełnianiu przesłanek możliwości pełnienia funkcji promotora, wynikających z Ustawy i niniejszego Regulaminu.

§ 34

1. Oświadczenie o zrzeczeniu się funkcji promotora lub promotora pomocniczego powinno zostać złożone w formie pisemnej lub w formie dokumentowej wraz z uzasadnieniem do Przewodniczącego Rady Naukowej.

2. Przewodniczący Rady Naukowej przedstawia oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, Kandydatowi w trybie eksternistycznym celem ustosunkowania się, wskazania kandydata na promotora lub promotora pomocniczego oraz przesłania oświadczenia, o którym mowa w § 30 pkt 3.

3. W przypadku gdy oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, złożył promotor lub promotor pomocniczy będący nauczycielem akademickim lub pracownikiem naukowym, Rada Naukowa, poddaje na najbliższym posiedzeniu pod głosowanie uchwałę w przedmiocie przyjęcia oświadczenia, o którym mowa w zd. niniejszym. Jeżeli uchwała, o której mowa w zd. poprzednim, jest pozytywna, Rada Naukowa na tym samym posiedzeniu podejmuje:

1) w przypadku gdy uchwałą, o której mowa w § 32 ust. 2, wyznaczono wyłącznie jednego promotora – uchwałę w sprawie wyznaczenia promotora,

2) w przypadkach innych niż wskazany w pkt 1 – uchwałę w przedmiocie zmiany uchwały o wyznaczeniu promotora, promotorów lub promotora i promotora pomocniczego, z zastrzeżeniem § 36.

Postanowienia § 32 ust. 3 i § 33 ust. 1–2 i 4–6 stosuje się.

4. W przypadku gdy oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, złożył promotor lub promotor pomocniczy niebędący nauczycielem akademickim lub pracownikiem naukowym, postanowienia § 32 ust. 3, § 33 ust. 1–2 i 4–6 i § 34 ust. 3 zd. 2 stosuje się.

5. Jeżeli kandydat na promotora lub promotora pomocniczego, wskazany przez Kandydata w trybie eksternistycznym, nie uzyska poparcia Rady Naukowej, promotora lub promotora pomocniczego wyznacza Rada Naukowa we własnym zakresie.

1. Zmiana promotora, promotorów lub promotora pomocniczego może nastąpić:

1) na wniosek Kandydata w trybie eksternistycznym;

2) na wniosek promotora lub promotora pomocniczego.

2. Wniosek o zmianę promotora, promotorów lub promotora pomocniczego wymaga uzasadnienia, w tym podania kandydata na promotora lub promotora pomocniczego, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, uprzedniego złożenia stanowiska przez Kandydata w trybie eksternistycznym.

3. Wniosek o zmianę promotora, promotorów lub promotora pomocniczego składa się do Przewodniczącego Rady Naukowej. Wniosek jest rozpatrywany na najbliższym posiedzeniu Rady Naukowej.

4. Rada Naukowa podejmuje:

1) w przypadku gdy uchwałą, o której mowa w § 32 ust. 2, wyznaczono wyłącznie jednego promotora – uchwałę w sprawie zmiany promotora,

2) w przypadkach innych niż wskazany w pkt 1 – uchwałę w przedmiocie zmiany uchwały o wyznaczeniu promotora, promotorów lub promotora pomocniczego, z zastrzeżeniem § 36.

Postanowienia § 32 ust. 3 i § 33 ust. 1–2 i 4–6 stosuje się.

5. Jeżeli kandydat na promotora lub promotora pomocniczego, wskazany we wniosku lub stanowisku, o których mowa w ust. 2, nie uzyska poparcia Rady Naukowej, promotora lub promotora pomocniczego wyznacza Rada Naukowa we własnym zakresie.

§ 36

Jeżeli opiekę nad przygotowaniem rozprawy doktorskiej sprawowało dwóch lub więcej promotorów, Kandydat w trybie eksternistycznym może zrezygnować z możliwości wyznaczenia nowego promotora. O fakcie rezygnacji z możliwości wyznaczenia nowego promotora Kandydat w trybie eksternistycznym powiadamia pisemnie Przewodniczącego Rady Naukowej.

Sposób weryfikacji efektów uczenia się dla kwalifikacji
na poziomie 8 Polskiej Ramy Kwalifikacji

§ 37

Weryfikacja efektów uczenia się dla kwalifikacji na poziomie 8 Polskiej Ramy Kwalifikacji w przypadku Kandydata w trybie eksternistycznym, który ma wyznaczonego promotora, promotorów lub promotora pomocniczego, odbywa się przed wszczęciem postępowania w sprawie nadania stopnia doktora, i składa się z dwóch etapów:

kolokwium, o którym mowa w § 38, zwanym dalej „kolokwium”,
egzaminu z dyscypliny innej niż historia, o którym mowa w § 39, zwanym dalej „egzaminem”.

§ 38

Kolokwium odbywa się w terminie 9 miesięcy od dnia wyznaczenia Kandydatowi w trybie eksternistycznym promotora, promotorów lub promotora pomocniczego, na posiedzeniu lub posiedzeniach Zakładu Instytutu Historii PAN właściwego ze względu na temat badawczy rozprawy doktorskiej Kandydata w trybie eksternistycznym, przed Komisją do sprawy weryfikacji efektów uczenia się dla kwalifikacji na poziomie 8 Polskiej Ramy Kwalifikacji (Komisja 8 PRK). Kandydat w trybie eksternistycznym składa do Przewodniczącego Rady Naukowej wniosek o powołanie Komisji 8 PRK.
Do powołania Komisji 8 PRK, jej składu, zadań i trybu procedowania stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące Komisji doktorskiej, o których mowa w § 9 i 12, a także przepisy § 24, z zastrzeżeniem, o którym mowa w ust. 3.
Komisja 8 PRK składa się z trzech osób, a jej Przewodniczącym jest kierownik Zakładu, o którym mowa w ust. 1.
Komisja 8 PRK uzgadnia z Kandydatem w trybie eksternistycznym datę, godzinę i tryb posiedzenia lub posiedzeń, na których zostanie przeprowadzone kolokwium.
Podczas kolokwium Kandydat w trybie eksternistycznym prezentuje przed Komisją 8 PRK główne założenia swojej rozprawy doktorskiej oraz odpowiada na pytania członków Komisji 8 PRK oraz uczestników Zakładu, o którym mowa w ust. 1.
Komisja 8 PRK ocenia Kandydata w trybie eksternistycznym według następujących kryteriów: wiedza, umiejętności oraz kompetencje społeczne.
Z przeprowadzonego kolokwium sporządza się protokół, który zawiera w szczególności pytania zadane Kandydatowi w trybie eksternistycznym, ocenę kolokwium zgodnie z kryteriami z ust. 6 oraz ocenę końcową: pozytywną lub negatywną.
Protokół z kolokwium podpisuje Przewodniczący Komisji 8 PRK.

§ 39

Egzamin przeprowadza się w dyscyplinach: filozofia, socjologia lub antropologia. W uzasadnionych przypadkach, na wniosek Kandydata w trybie eksternistycznym, poparty przez promotora lub promotorów, Rada Naukowa może udzielić zgody na egzamin z innej dyscypliny niż wskazana w zd. pierwszym.
Egzamin przeprowadza Komisja egzaminacyjna. Kandydat składa do Przewodniczącego Rady Naukowej wniosek o powołanie Komisji egzaminacyjnej.
Do powołania Komisji egzaminacyjnej, jej składu, zadań i trybu procedowania stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące Komisji doktorskiej, o których mowa w § 9 i 12, a także przepisy § 24, z zastrzeżeniem, o którym mowa w ust. 4.
Komisja egzaminacyjna składa się z trzech osób, w tym osoby posiadającej co najmniej stopień doktora habilitowanego z dyscypliny, w której ma być przeprowadzony egzamin.
Komisja egzaminacyjna uzgadnia z Kandydatem datę, godzinę i tryb posiedzenia, na którym zostanie przeprowadzone egzamin.
Wynik egzaminu ocenia się w skali ocen: bardzo dobry, dobry, dostateczny, niedostateczny. Ocena niedostateczna oznacza negatywny wynik egzaminu.
Protokół z egzaminu zawiera w szczególności treść zadanych pytań oraz ocenę odpowiedzi.
Na wniosek Kandydata w trybie eksternistycznym złożony Przewodniczącemu Komisji egzaminacyjnej w terminie 14 dni od dnia wystawienia oceny negatywnej przeprowadza się powtórny egzamin w terminie uzgodnionym z Kandydatem, nie wcześniej jednak niż po upływie jednego miesiąca od dnia przystąpienia do tego egzaminu po raz pierwszy i nie więcej niż raz.

§ 40

Dyrektor Instytutu Historii PAN, na podstawie protokołu z kolokwium oraz protokołu z egzaminu, wystawia Kandydatowi w trybie eksternistycznym zaświadczenie o uzyskaniu lub nieuzyskaniu kwalifikacji na poziomie 8 Polskiej Ramy Kwalifikacji.

§ 41

W przypadku wystawienia zaświadczenia o nieuzyskaniu kwalifikacji na poziomie 8 Polskiej Ramy Kwalifikacji, Rada Naukowa na najbliższym posiedzeniu uchyla uchwałę o wyznaczeniu Kandydatowi w trybie eksternistycznym promotora lub promotorów albo promotora i promotora pomocniczego.

Przygotowanie rozprawy i jej opiniowanie

§ 42

Promotor lub promotorzy sporządzają opinię o rozprawie doktorskiej przygotowanej w trybie eksternistycznym w terminie 2 miesięcy od dnia jej przekazania do zaopiniowania (art. 217a Ustawy).

§ 43

Uchwałę o wyznaczeniu promotora lub promotorów albo promotora i promotora pomocniczego, Rada Naukowa uchyla niezwłocznie po upływie 48 miesięcy od dnia jej podjęcia, jeżeli w tym czasie Kandydat w trybie eksternistycznym nie złoży kompletnego Wniosku. W uzasadnionych przypadkach Rada Naukowa może podjąć uchwałę o przedłużeniu terminu, o którym mowa w zd. pierwszym.

Zasady ustalania wysokości opłaty za postępowanie w sprawie nadania stopnia doktora w trybie eksternistycznym oraz zwalniania z tej opłaty

§ 44

1. (uchylony)

2. Opłatę za przeprowadzenie postępowania o nadanie stopnia doktora w trybie eksternistycznym stanowią:

1) wynagrodzenie promotorów i promotora pomocniczego w wysokości określonej w art. 184 ust. 2 Ustawy oraz należne składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne zgodnie z obowiązującymi przepisami,

2) wynagrodzenie 3 recenzentów w wysokości określonej w art. 184 ust. 3 pkt 1 Ustawy,

3) wynagrodzenie dla członka Komisji egzaminacyjnej, o którym mowa w § 39 ust. 4,

4) koszty przejazdów i ewentualnych noclegów w związku z koniecznością uczestniczenia w czynnościach postępowania, jeśli odbywają się poza miejscem ich zamieszkania;

5) koszt wydania odpisu dyplomu doktorskiego w języku polskim i obcym;

6) uzasadnione koszty obsługi administracyjnej, opłat pocztowych i koszty materiałów w wysokości 10% kosztów, o których mowa w pkt 1–4 powyżej (opłata administracyjna).

3. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, na pisemny wniosek Kandydata, Dyrektor Instytutu Historii PAN może zwolnić Kandydata z opłaty, o której mowa w niniejszym paragrafie, w całości lub w części. Dyrektor Instytutu Historii PAN może wezwać Kandydata do uzupełnienia wniosku, o którym mowa w zd. poprzednim, poprzez wskazanie dodatkowych informacji lub złożenie nowych dokumentów.

4. Opłaty nie pobiera się od Kandydata będącego pracownikiem IH PAN.

IV. POSTĘPOWANIA PRZEJŚCIOWE
W SPRAWIE NADANIA STOPNIA DOKTORA

§ 45

1. W przypadku osób, które rozpoczęły studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2019/2020 i ubiegają się o nadanie stopnia doktora na zasadach określonych w Ustawie, postępowanie w sprawie nadania stopnia doktora wszczyna złożenie do Przewodniczącego Rady Naukowej wniosku o wyznaczenie promotora lub promotorów albo promotora i promotora pomocniczego.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się

1) dane osobowe i kontaktowe Kandydata;

2) propozycję tytułu i konspekt rozprawy doktorskiej wraz z uzasadnieniem podjęcia tematu badawczego;

3) oświadczenie osoby proponowanej na promotora o gotowości podjęcia opieki nad kandydatem oraz jego opinię dotyczącą tematu badawczego;

4) dokumenty określone w § 5 ust. 3 pkt 3 i 6.

3. Do wyznaczenia i zmiany promotora, promotorów lub promotora pomocniczego stosuje się odpowiednio postanowienia §§ 31–36, z wyłączeniem § 32 ust. 4.

4. Jeżeli kandydat na promotora lub promotora pomocniczego, wskazany we wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie uzyska poparcia Rady Naukowej, promotora lub promotora pomocniczego wyznacza Rada Naukowa we własnym zakresie.

5. Po sporządzeniu rozprawy doktorskiej, Kandydat składa do Przewodniczącego Rady Naukowej pozostałe dokumenty, o których mowa w § 5, niedołączone do wniosku o wyznaczenie promotora lub promotorów albo promotora i promotora pomocniczego, z zastrzeżeniem, o którym mowa w art. 179 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, oraz postanowień ust. 6 i 7 poniżej.

6. W przypadku osób, które rozpoczęły studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2019/2020 i ubiegają się o nadanie stopnia doktora na zasadach określonych w Ustawie, efekty uczenia się w zakresie znajomości nowożytnego języka obcego są potwierdzane na zasadach dotychczasowych. Kandydat składa do Przewodniczącego Rady Naukowej wniosek o powołanie Komisji egzaminacyjnej do przeprowadzenia egzaminu doktorskiego z nowożytnego języka obcego.

7. W przypadku osób, które rozpoczęły studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2019/2020, zaświadczenie, o którym mowa w § 5 ust. 3 pkt 7 wystawia kierownik studiów doktoranckich lub Dyrektor Instytutu Historii PAN. Zaświadczenie określa efekty uczenia się, jakie uzyskał Kandydat w trakcie kształcenia na studiach doktoranckich oraz formy i wynik weryfikacji tych efektów uczenia się w trakcie tych studiów.

8. Po złożeniu kompletu dokumentów, o których mowa w § 5, rozprawa doktorska podlega sprawdzeniu z wykorzystaniem Jednolitego Systemu Antyplagiatowego zgodnie z § 8, Rada Naukowa powołuje Komisję doktorską, a następnie podejmowane są dalsze czynności postępowania w sprawie nadania stopnia doktora zgodnie z niniejszym Regulaminem.

9. Do osób, które rozpoczęły studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2019/2020 i ubiegają się o nadanie stopnia doktora na zasadach określonych w Ustawie, stosuje się odpowiednio przepis art. 182 ust. 4 Ustawy.

Załącznik do Regulaminu nadawania stopnia doktora w Instytucie Historii PAN – Wzór dyplomu doktorskiego w języku polskim

Regulamin nadawania stopnia doktora

Regulamin nadawania stopnia doktora w Instytucie Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk

Pliki do pobrania:

Regulamin nadawania stopnia doktora
w Instytucie Historii im. Tadeusza Manteuffla
Polskiej Akademii Nauk