Nagroda Fundacji im. Janusza Kurtyki dla profesora Tadeusza Wolszy

„Z przyjemnością informujemy, że w Konkursie o Nagrodę im. Janusza Kurtyki organizowanym przez Fundację im. Janusza Kurtyki, którego tegorocznym tematem jest Przestrzeń między dwoma totalitaryzmami – dramat społeczeństwa i państwa polskiego w XX w., zwyciężyła praca prof. Tadeusza Wolszy, pt. „To co widziałem, przekracza swą grozą najśmielsze fantazje”. Wojenne i powojenne losy Polaków wizytujących Katyń w 1943 roku, wydana w 2015 r.

– Wszystkie finałowe prace stały na wysokim poziomie merytorycznym. Co za tym idzie, wybór najlepszej z nich nie należał do prostych. Tym bardziej zwycięzcy należą się ogromne gratulacje – mówi prof. Krzysztof Szwagrzyk, Przewodniczący Rady Programowej Fundacji, która 27 czerwca 2017 r. w Warszawie dokonała wyboru Laureata. Zwycięska publikacja zostanie przetłumaczona na język angielski oraz wydana w Stanach Zjednoczonych. W grudniu 2017 r. odbędzie się uroczysta gala zwieńczająca Konkurs. Jak podkreśla recenzent merytoryczny książki, prof. Włodzimierz Suleja, praca dotyczy kwestii w najnowszych dziejach Polski fundamentalnej – kłamstwa katyńskiego, a ujmując rzecz precyzyjniej, jego konsekwencji. Zestawienie losów ludzi, którzy na własne oczy oglądali rozmiary zbrodni i wiedzą tą mogli się dzielić z upowszechnianiem kłamstwa na jej temat przez propagandzistów na moskiewskim żołdzie, choć z polskimi paszportami, najlepiej bodaj definiuje oś swoistego sporu, toczącego się w przestrzeni publicznej. Przedmiotem książki są losy (…) tych ludzi (…), którzy w 1943 r. (…) wyjechali do Smoleńska i Katynia, aby przekonać się o skali zbrodni oraz jej niepodważalnych wykonawcach. (…) Autorowi (…) udało się zgromadzić najbardziej do tej pory kompletną listę świadków. Prof. Wolsza pokazał również, jak zacierano ślady, tworzono fałszywą narrację, starano się kreować potwierdzających kłamliwą wersję świadków. (…) Sposób prowadzenia narracji przez Autora jest tu bardzo przystępny, a zarazem zwarty. Profesor zbadał problem o charakterze kluczowym oraz zachował wszelkie rygory obowiązujące w pracy o charakterze naukowym” (tekst za Fundacja im. Janusza Kurtyki).