W ramach NPRH

„Protokoły posiedzeń Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej (1918–1923). Wydawnictwo źródłowe” (nr 11H 13 0145 82; przyznane środki: 800 000 zł), 2015–2022, kierownik prof. dr hab. Marek Kornat. Celem projektu jest krytyczna naukowa edycja protokołów posiedzeń Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1918–1926 w postaci 11-tomowej serii. Protokoły posiedzeń Rady Ministrów stanowią jeden z ważniejszych zespołów akt dziejów Polski Odrodzonej, które oczekują na edycję. Zwłaszcza w czasie działania systemu parlamentarno-gabinetowego czyli w okresie 1918–1926 dokumenty te odzwierciedlają proces podejmowania najważniejszych decyzji dotyczących polityki wewnętrznej i zagranicznej państwa.

„Opracowanie i wydanie Bibliografii historii Polski XIX i XX wieku. T. III: 1865–1918. Czasopisma, jednodniówki, kalendarze. Wol. 4: Emigracja i Polonia” (nr 11H 18 0369 86; przyznane środki: 897 110 zł), 2018–2023, kierownik dr hab. Stefan Gąsiorowski. Celem naukowym projektu jest opracowanie i wydanie jako dwóch oddzielnych publikacji: Bibliografii historii Polski XIX i XX wieku. T. III: 1865–1918. Czasopisma, jednodniówki, kalendarze. Wol. 4: Emigracja i Polonia oraz komentarza naukowego do tego woluminu. Powyższe wydawnictwo stanowi kontynuację dziewiętnastowiecznej Bibliografii historii polskiej Ludwika Finkla. Prezentuje dorobek historiografii polskiej od 1815 r. i ma charakter kompendium wiedzy o całości piśmiennictwa dotyczącego dziejów Polski. Projekt będzie realizowany przez zespół bibliografów z Pracowni Bibliografii Retrospektywnej Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk.

Od 1954 r. ukazały się: Tom wstępny: 1815–1914. Warszawa 1954; T. I: 1815–1831. Wrocław–Warszawa 1958; T. II: 1832–1864, cz. 1–4 (8 woluminów). Wrocław–Warszawa–Kraków 1968, 1972, 1976, 1982, 1983. Następnie przystąpiono do wydawania T. III obejmującego publikacje z lat 1865–1918. W 2000 r. ukazał się T. III: 1865–1918. Czasopisma, jednodniówki, kalendarze. Wol. 1: Zabór rosyjski. W 2010 r. wyszedł T. III: 1865–1918. Czasopisma, jednodniówki, kalendarze. Wol. 2: Zabór pruski. W 2017 r. wydano T. III: 1865–1918. Czasopisma, jednodniówki, kalendarze. Wol. 3: Zabór austriacki, który finansowany był ze środków Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki. 

„Rękopiśmienna mapa topograficzna Galicji Zachodniej z lat 1801–1804 (tzw. Mapa Heldensfelda) ze zbiorów Archiwum Wojennego w Wiedniu – polskie dziedzictwo kulturowe i historyczne o charakterze regionalnym w zbiorach obcych” (nr 11H 18 0363 86; przyznane środki: 1 226 903 zł), 2018–2023, kierownik dr Waldemar Bukowski. Celem niniejszego projektu jest rozpoczęcie edycji mapy Galicji Heldensfelda wraz opisami topograficznymi. Mapa obejmuje ziemie polskie zajęte przez Austrię w III rozbiorze w 1795 r. Były to części województw: krakowskiego, sandomierskiego, lubelskiego, mazowieckiego (bez Warszawy, która znalazła się po stronie pruskiej), podlaskiego, brzeskiego, litewskiego i ziemi chełmskiej. Mapę wykonał w latach 1801–1804 zespół oficerów Korpusu Inżynierów pod kierunkiem pułkownika Antona Mayera von Heldensfelda (1765–1842) z Kwatermistrzostwa Sztabu Generalnego armii austriackiej. Pierwsze prace rozpoczęto już w latach 1796–1799. Mapa liczy 275 barwnych arkuszy ułożonych w 20 południkowych kolumnach. Każdy arkusz mierzy 63,2 × 42,1 cm. Opisy wojskowe obejmują 7 tomów o wymiarach 48 × 37 cm, liczących 1225 kart, tj. 2451 stron. Oprócz opisów topograficznych przynoszą dane o strukturze stanowej i wyznaniowej oraz statystyczne.

„Patriotki jutra. Działania niepodległościowe, postawy obywatelskie i praca edukacyjna Polek we Lwowie (1863–1939) w świetle materiałów zebranych przez Muzeum Zasłużonych Polek we Lwowie oraz Ossolineum. Edycja i komentarz” (nr 11H 18 0367 86; przyznane środki: 757 588 zł), 2018–2023, kierownik dr Iwona Dadej. Celem projektu jest wybór i edycja materiałów obrazujących działalność patriotyczną, obywatelską i edukacyjną lwowskich kobiet na przełomie XIX i XX w. Źródła te zgromadzone są w Lwowskim Archiwum Historycznym (CDIAL) oraz Narodowej Lwowskiej Bibliotece Naukowej Ukrainy im. W. Stefanyka (wcześniej: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich). Te niepublikowane dotąd materiały związane są ściśle z działalnością niepodległościową lwowskich kobiet i stanowią ważny przykład kształtowania postaw obywatelskich zarówno wśród nich samych, w lokalnej społeczności Lwowa jak i w społeczeństwie polskim. Lwowianki świadome roli przeszłości w kształtowaniu codzienności i przyszłości, chciały swoją pracą i zaangażowaniem stworzyć ośrodki i instytucje upamiętniające przeszłość kobiet, wpisujące ich wysiłek do kanonu patriotyczno-edukacyjnego. Działalność ta zasługuje na szczególne wyróżnienie i przywrócenie pamięci u współczesnych, wprowadzenie ich dorobku do szerszego kręgu tradycji narodowej.

„Dokumentacja dorobku historiografii w zakresie historii Polski – baza danych” (11H 18 0373 86; przyznane środki: 1 516 078 zł), 2018–2023, kierownik dr hab. prof. IH PAN Anna Gruca. Przedmiotem projektu jest bieżąca dokumentacja dorobku historiografii polskiej w postaci bibliograficznej bazy danych. Baza pomyślana jest jako kontynuacja bieżącej „Bibliografii historii polskiej”, ukazującej się jako rocznik w latach 1948–2016. Roczniki te objęły materiał za lata 1945–2014. Zaprzestanie wersji drukowanej, której ostatnie pięć tomów realizowanych było w ramach grantu NPRH, wiąże się z panującymi obecnie trendami w rejestracji bibliograficznej: wersje papierowe zastępowane są bazami bibliograficznymi, które mają w porównaniu z papierowymi odpowiednikami szereg zalet istotnych dla użytkownika. Celem projektu jest modernizacja bazy danych i dostosowanie jej do współcześnie obowiązujących standardów. Zaprzestanie wersji drukowanej spowodowało, że gromadzone dane do kolejnych roczników nie są publicznie dostępne, a funkcjonują jedynie jako baza robocza, dostępna w zasadzie tylko dla członków zespołu opracowującego, ponieważ jej udostępnianie w wersji on-line uniemożliwia przestarzały program, w jakim bibliografia jest opracowywana.

„Urzędnicy Wielkiego księstwa Litewskiego. Spisy: Ziemia nowogródzka i województwo nowogródzkie XV–XVIII wiek” (nr 11H 18 0370 86; przyznane środki: 1 439 730 zł), 2018–2023, kierownik prof. dr hab. Andrzej Rachuba. Celem projektu jest przygotowanie spisu urzędników historycznego województwa nowogródzkiego XV–XVIII w. w oparciu o kwerendy w archiwach i bibliotekach krajowych oraz zagranicznych, opracowania i źródła drukowane.

Projekt obejmuje opracowanie pełnych spisów hierarchii urzędniczych dla  jednostek rangi powiatu, funkcjonujących na obszarze województwa w jego kształcie historycznym, czyli namiestnictwa nowogródzkiego przekształconego w województwo, włości (powiatów) słonimskiego i wołkowyskiego, które to trzy jednostki stały się w poł. XVI w. powiatami sądowymi oraz dwóch powiatów nowych, utworzonych w końcu XVIII w. – słuczorzeckiego i stwołowickiego.

„Kartografia w służbie reform państwa epoki stanisławowskiej – krytyczne opracowanie »Geograficzno-statystycznego opisania parafiów Królestwa Polskiego« oraz map województw koronnych Karola Perthéesa” (nr 11H 18 0122 87; przyznane środki: 1 744 770 zł), 2020–2025, kierownik dr hab. prof. IH PAN Bogumił Szady. Głównym celem projektu jest krytyczne opracowanie oraz publikacja w internecie „Geograficzno-statystycznego opisania parafiów Królestwa Polskiego” oraz map specjalnych województw koronnych Karola Perthéesa. Są to podstawowe i niezwykle cenne źródła dla badań krajobrazu kulturowego oraz historyczno-politycznego ziem polskich w II połowie XVIII w. Opracowanie takie będzie miało dwa walory. Po pierwsze, w wymiarze badań dokumentacyjno-kartograficznych, przyniesie obraz sieci osadniczej oraz podziałów administracyjnych Korony (w granicach sprzed II rozbioru). Po drugie, w wymiarze badań problemowych, zgromadzony materiał będzie główną podstawą źródłową opracowania monograficznego na temat „Kartografia w służbie reform państwa epoki stanisławowskiej”.

Strona projektu: https://perthees.ihpanstary.aionline.dev/

„Badania w dziedzinie biografistyki historycznej – opracowanie ok. 1000 artykułów biograficznych do publikacji w PSB” (11H 18 0129 87; przyznane środki: 1 200 000 zł), 2020–2024, kierownik prof. dr hab. Andrzej Romanowski. Przedmiotem projektu jest biografistyka historyczna. Naszym celem jest kontynuacja badań, których wynikiem będzie opracowanie około 1000 artykułów biograficznych do publikacji w „Polskim Słowniku Biograficznym” (PSB). W latach 2019–2022 wydamy 12 zeszytów o objętości 160 stron (zakres haseł trudno określić precyzyjnie, bo zależy on od objętości poszczególnych biogramów). PSB jest dziełem zbiorowym, w tworzeniu którego mają udział autorzy z kraju i zagranicy (kraje Europy, Ameryki i Australii) oraz wspomagająco zespół redaktorów, dział wydawniczy (adiustacja) oraz sekretariat.

„Parlamentarzyści Wielkiego Księstwa Litewskiego 1566–1794” (nr 11H 18 0130 87; przyznane środki: 1 037 800 zł), 2020–2025, kierownik prof. dr hab. Andrzej Rachuba. Celem projektu jest ustalenie nazwisk i sporządzenie zestawienia posłów i senatorów z obszaru Wielkiego Księstwa Litewskiego wybranych na sejmikach i uczestniczących w sejmach Rzeczypospolitej (zwyczajnych, nadzwyczajnych, konwokacyjnych, elekcyjnych, koronacyjnych) oraz tychże wybranych i biorących udział w sejmach (konwokacjach) litewskich. Sejm Rzeczypospolitej odgrywał niezwykle istotną rolę w dziejach kraju, w decydującym stopniu kształtując naszą historię.

„Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu – nowe perspektywy” (nr 11H 20 0244 88; przyznane środki: 1 550 000 zł), 2022–2027, kierownik prof. dr hab. Tomasz Jurek. Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu jest przedsięwzięciem naukowym realizowanym w IH PAN od kilkudziesięciu lat. Jest to jedna z najważniejszych inicjatyw badawczych polskiej nauki historycznej. Obecnie istnieją trzy kilkuosobowe zespoły przygotowujące Słowniki dla historycznej Wielkopolski (w Poznaniu), Małopolski (w Krakowie) oraz Mazowsza i Podlasia (w Warszawie). Efektem tych prac jest ok. 50 woluminów Słowników dla różnych ziem i województw dawnej Polski. Całość obejmuje też edycja elektroniczna (http://www.slownik.ihpanstary.aionline.dev/). Prace nad Słownikiem prowadzone są w ostatnich latach ze wsparciem NPRH (dwa kolejne projekty realizowane w latach 2012–2017 i 2015–2020). Wynikiem tego projektu będzie opublikowanie kolejnych pięciu zeszytów Słownika, w tym otwarcie zupełnie nowej serii dla ziem ruskich. O kolejne zeszyty wzbogacona zostanie (zgodnie z uzgodnioną z wydawcami zasadą karencji, blokującą zawsze dwa ostatnio wydrukowane zeszyty) edycja elektroniczna. Podjęta zostanie (na razie w wymiarze pilotażowym) przebudowa elektronicznej publikacji Słownika na bazę danych w języku XML, co zapewni zupełnie nowe możliwości jej wykorzystywania. Rozbudowane zostaną również kartoteki i inne zasoby materiałów źródłowych (także ich reprodukcji) wszystkich zespołów Słownikowych (Wielkopolska, Małopolska, Mazowsze, Podlasie, Ruś).

„Polscy zesłańcy postyczniowi na Syberii – interaktywny słownik biograficzny” (nr 11H 20 0289 88; przyznane środki: 1 188 340 zł), 2022–2027, kierownik dr hab. Mariusz Kulik. Celem projektu jest zebranie nowych materiałów dotyczących Polaków zesłanych na Syberię za udział w powstaniu styczniowym 1863 r., opracowanie i udostępnienie w formie cyfrowej słownika biograficznego. Zebrany materiał źródłowy będzie podstawą dla badań nad tą zbiorowością, działalnością i wkładem polskich zesłańców w rozwój cywilizacyjny, kulturalny i gospodarczy Syberii. Projekt badawczy służy także poszerzeniu wiedzy dotyczącej pobytu Polaków na Syberii, udostępnieniu jej i pogłębieniu świadomości historycznej społeczeństwa polskiego. Zespół badawczy projektu dysponuje zgromadzonymi podczas realizacji wcześniejszych grantów materiałami źródłowymi dotyczącymi uczestników powstania styczniowego, zwłaszcza zesłanych na Syberię i w głąb Rosji. Dotychczas zgromadzone informacje dotyczą około 40 000 zesłańców [zgromadzone na około 200 000 kart] i stanowią największy w Polsce zbiór dokumentujący losy i działalność zesłańców polskich na Syberii. Gros tych materiałów to wypisy rękopiśmienne w języku rosyjskim, nierzadko mało czytelne, o różnym stopniu wartości dokumentacyjnej – wymagają krytycznego opracowania, ujednolicenia i trwałego zachowania w wersji cyfrowej, co zapewni interaktywny słownik biograficzny. Interaktywny słownik, w którym będą zawarte podstawowe informacje biograficzne oraz bibliograficzne, stworzyłby jednocześnie możliwość wyszukiwania i gromadzenia danych według różnych kryteriów (np. miejsce pochodzenia zesłańców, status społeczny, rodzaj kary, miejsce odbywania kary itp.), co jest niemożliwe lub bardzo utrudnione w tradycyjnych kartotekach. Udostępnienie słownika w wersji cyfrowej zastąpiłoby też tradycyjny – w tym przypadku wielotomowy – słownik biograficzny, który liczyłby kilkadziesiąt tysięcy haseł osobowych. W rezultacie słownik stałby się narzędziem i inspiracją dla pogłębionych badań historycznych, społecznych, demograficznych, prozopograficznych etc. oraz poszukiwań genealogicznych.

„Atlas historyczny Rzeczypospolitej. Ruś Czerwona w drugiej połowie XVI wieku – przygotowanie map szczegółowych w postaci cyfrowej oraz edycja źródeł” (nr 11H 20 0390 88; przyznane środki: 1 759 104 zł), 2022–2027, kierownik dr hab. prof. IAiE PAN Andrzej Janeczek. Przedmiotem wniosku jest opracowanie atlasu historycznego Rusi Czerwonej wraz z towarzyszącymi edycjami źródłowymi. Projekt jest naturalnym, wręcz oczekiwanym rozwinięciem dotychczas prowadzonych inicjatyw atlasowych. Seria wydawnicza „Atlas Historyczny Polski. Mapy szczegółowe XVI wieku” została zakończona w 2021 r., wypełniając cały zakres terytorialny wyznaczony dla niej w latach sześćdziesiątych XX w. Inne ziemie Korony, w tym Ruś Czerwona włączona do państwa polskiego w połowie XIV w., nie zostały tym programem objęte.

Poszerzenie programu AHP o Ruś Czerwoną, najstarszy aneks Korony, odrębną dzielnicę o własnych losach, wzbogaci obraz ówczesnej Polski jako państwa wieloetnicznego i wielokulturowego, złożonego z różnych komponentów, nie tylko tych należących do starego dziedzictwa piastowskiego. Procesy integracyjne, którym Ruś Czerwona podlegała od połowy XIV w., postrzegane są zazwyczaj w kategoriach kulturowych bądź ustrojowych. Tym razem widoczne będą rezultaty przemian osadniczych, kolonizacji, urbanizacji, migracji, rozwoju własności ziemskiej, także budowy struktur kościelnych. Obok celu bezpośredniego, poprzez dostarczenie konkretnych ustaleń na rozległą skalę, a tym samym odtworzenie całościowego obrazu dużej dzielnicy Korony tych czasów, projekt przyniesie efektywne narzędzia dla różnych dziedzin, należących nie tylko do nauk historycznych, i da impuls dla badań wschodniej połaci Rzeczypospolitej, z wolna odradzających się po powojennym zamarciu.

„Edycja akt sejmiku trockiego z lat 1733–1795” (nr 11H 20 0128 88; przyznane środki: 528 243 zł), 2022–2027, kierownik dr Monika Jusupović. Celem projektu jest krytyczne przygotowanie edycji akt sejmiku trockiego z lat 1733–1795. Zdecydowano się na wybór tego zgromadzenia, ponieważ można je uznać za dość typowy sejmik litewski, zatem warto zbadać jego funkcjonowanie podczas zachodzących w XVIII w. przemian. Nie bez znaczenia jest tu też dość dobrze zachowana, choć rozproszona baza źródłowa. Dla realizacji projektu konieczne będzie powołanie zespołu złożonego z wybitnych specjalistów zajmujących się edytorstwem i historią parlamentaryzmu w Rzeczypospolitej, a zwłaszcza Wielkim Księstwie Litewskim oraz młodych badaczy rozwijających swoje umiejętności w zakresie tego rodzaju badań. Podstawowym zadaniem tego zespołu będzie przeprowadzenie kwerend w archiwach i bibliotekach w Polsce oraz zagranicą w celu zebrania w miarę możliwości wszystkich dokumentów wydanych przez sejmik trocki lub skierowanych do tego sejmiku we wskazanym okresie. Planowane są przede wszystkim kwerendy w Wilnie, Warszawie, Krakowie, ale też Mińsku, Petersburgu, Gdańsku, Wrocławiu i Kórniku. Zebrane akta muszą przejść selekcję, zostać uporządkowane, rozczytane, przepisane, opracowane i wyposażone w rozwinięty aparat krytyczny, złożony z przypisów tekstowych i rzeczowych, wstępu i indeksów. Szczególnie istotne jest przygotowanie indeksu osobowego, zbierającego informacje na temat setek występujących w zebranych źródłach przedstawicieli szlachty. W wyniku powstać ma edycja wzorowana na najlepszych publikacjach źródeł. Kolejnym celem projektu jest przygotowanie elektronicznej bazy danych, zawierającej spis sejmików, związanych z nimi dokumentów, oraz osób i miejscowości występujących w zebranych źródłach. Efekty niniejszego projektu będą przedstawiane i popularyzowane w przygotowanych przez jego członków artykułach, a także podczas wystąpień na seminariach i konferencjach

„Antypolskie dyskursy w Republice Weimarskiej 1918–1933” (nr 31H 20 0240 88; przyznane środki: 934 400 zł), 2021–2026, kierownik prof. dr hab. Grzegorz Kucharczyk. Celem projektu jest przygotowanie edycji źródeł dotyczących antypolskiej propagandy w okresie istnienia Republiki Weimarskiej w latach 1918–1933. Tytułowe antypolskie dyskursy są tutaj rozumiane jako zespół antypolskich stereotypów rozpowszechnianych i podzielanych przez wszystkie najważniejsze nurty polityczne obecnie w Niemczech po 1918 r. – od socjaldemokratów i komunistów po katolickie Centrum i środowiska narodowo-konserwatywne, volkistowskie i ruch narodowo-socjalistyczny. Stereotypy te bazowały na wcześniejszych antypolskich uprzedzeniach (por. mit o „polnische Wirtschaft”) pochodzących z czasów zaboru pruskiego, a ich utrwalanie po 1918 r. nie tylko było dziełem partii politycznych, ale również znalazło swoje odzwierciedlenie w tworzonej w Niemczech po 1918 r. literaturze. Stały się one istotną częścią „idei 1919 roku” w Rzeszy Niemieckiej po 1918 r. Chodziło o przekonanie niemieckich elit politycznych i szerzej – intelektualnych, że za sprawą traktatu wersalskiego Niemcy nie tylko zostały skrzywdzone, ale również upokorzone; uszczerbku doznał „niemiecki honor” nie tylko przez przypisanie Niemcom winy za wybuch Wielkiej Wojny w 1914 r., ale również przez fakt powstania niepodległego państwa polskiego. Projekt zaczyna się jednak od 1918 r., ponieważ jeszcze przez ogłoszeniem warunków postawionych Niemcom przez paryską konferencję pokojową (7 maj 1919), już pod koniec 1918 r. w „nowych” Niemczech podnosiły się głosy wskazujące na brak zgody wszystkich liczących się w Niemczech sił politycznych na powstanie niepodległej Polski. Wśród argumentów przytaczanych na przełomie 1918 i 1919 r. wskazywano na poważne deficyty polskiej kultury – w tym także kultury politycznej Polaków – które sprawiały zdaniem niemieckich komentatorów, że powstająca do niepodległości Rzeczpospolita będzie państwem „z bakcylem rozkładu w sobie”.

Celem projektu jest ukazanie przez edycję źródłową całej palety antypolskich dyskursów kulturowych. Obok edycji źródłowej będzie uwzględniona również część badawcza. Każda część planowanej edycji będzie poprzedzona obszernym wstępem, będącym osobnym studium poszczególnych aspektów tytułowego zagadnienia. Planowana edycja źródłowa będzie obejmować zarówno enuncjacje niemieckiej prasy afiliowanej przy różnych środowiskach politycznych, dokumenty wytworzone przez poszczególne partie polityczne, organizacje społeczne i Kościoły działające w latach 1918–1933 w Niemczech. Znajdą się tam również raporty niemieckich placówek dyplomatycznych (raporty, analizy) dotyczące postrzegania polskiej kultury przez te agendy państwa niemieckiego. Uwzględnione zostaną także oceny polskiej kultury dokonywane w latach 1918–1933 przez niemiecki elity intelektualne (np. przez niemieckich historyków zajmujących się robiącym zawrotną karierę po 1918 r. w Niemczech tzw. Ostforschung) i niemiecką literaturę. W planowanej edycji źródłowej znajdą się nie tylko teksty, ale również materiały ikonograficzne (np. karykatury).

„Przewodnik po zachowanych w rozproszeniu materiałach pozostałych po Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich (1919–1920)” (nr NPRH/F/SP/496367/2021/10; przyznane środki: 874 326 zł), 2022–2027, kierownik dr hab. prof. IH PAN Joanna Gierowska-Kałłaur. Niewielki, międzynarodowy zespół, którego członkowie mają już doświadczenie w pracy z dokumentami z archiwów wschodnich, zamierza opracować możliwie kompletny przewodnik po materiałach pozostałych po ZCZW. Celem projektu jest przeprowadzenie kwerend  i wyszukanie spuścizny archiwalnej po ZCZW oraz możliwie pełna rejestracja i charakterystyka odnalezionych zachowanych dokumentów ZCZW przechowywanych w archiwach Polski, Litwy, Białorusi oraz Ukrainy. Przedmiotem zainteresowania będą nie tylko akta wytworzone przez ZCZW, lecz również te wpływające do jego struktur, dotyczące zarówno wydarzeń politycznych, jak i społecznych, gospodarczych oraz stosunków narodowościowych i wyznaniowych na terytorium objętym w latach 1919–1920 tymczasową administracją ZCZW. Istotne informacje będą dodatkowo adnotowane. Przewidziano też „podwieszenie” skanów nieznanych, a ważnych dokumentów. Opracowanie zostanie udostępnione na platformie RCIN co pozwoli kolejnym pokoleniom badaczy na prowadzenie dalszych poszukiwań naukowych.

Projekty z modułu tłumaczeniowego:

1. Gierowska-Kałłaur Joanna, Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich (19 lutego 1919 – 9 września 1920) (2017–2022; tłumaczenie na język angielski, druk i zawieszenie w sieci; przyznane środki: 67 300 zł).

2. Bogusław Dybaś, Na obrzeżach Rzeczypospolitej. Sejmik piltyński w latach 1617–1717 (z dziejów instytucji stanowej) (2020–2023; tłumaczenie na język niemiecki; przyznane środki: 126 020 zł).

3. Hubert Wilk, Między pragmatyzmem a oczekiwaniami. Społeczeństwo, władza i samochody w Polsce 1945–1970, nr NPRH/U21/SP/496332/2021/10; 2021–2024; tłumaczenie na język angielski; przyznane środki: 68 455 zł.

4. Łukasz Jasiński, Sprawiedliwość i polityka Działalność Głównej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich/ Hitlerowskich w Polsce 1945–1989, nr NPRH/U21/SP/496335/2021/10, 2021–2024; tłumaczenie na język niemiecki; przyznane środki: 141 395 zł.

5. Nalewajko-Kulikov Joanna, Mówić we własnym imieniu. Prasa jidyszowa a tworzenie żydowskiej tożsamości narodowej (do 1918 roku), nr NPRH/U21/SP/507441/2021/11, 2022–2025; tłumaczenie na język angielski; przyznane środki: 112 000 zł.